دیدن

سوزان سانتاگ (۱۹۶۴) — حمله به سنت تفسیرگرای نقد ادبی و دفاع از تجربه‌ی مستقیم اثر هنری؛ ضربه‌ای به عادت پنهان‌خوانی از هنر

زیگموند فروید (گزیده) + فرانتس کافکا — دو نگاه به ناخودآگاه: یکی تئوری که نگاه را مکانیزه می‌کند، دیگری داستانی که نگاه را مخکوب می‌کند

رولان بارت (۱۹۸۰) — تأملاتی درباره‌ی عکاسی، مرگ، مادر و آنچه از تصویر می‌ماند؛ نظریه‌ی punctum و studium در نگاه به عکس

والتر بنیامین — مجموعه‌ای از تصاویر فکری و قطعه‌های کوتاه؛ دیدن شهر مدرن، تجربه‌ی روزمره و اشیای پیش‌پاافتاده از زاویه‌ای غیرمنتظره

ویرجینیا وولف (۱۹۲۷) — رمانی درباره‌ی زمان، دیدن و آنچه هرگز به کلام نمی‌رسد؛ جریان سیال ذهن به‌مثابه شکل دیگری از دیدن

آندری تارکوفسکی (فیلم، ۱۹۷۵) — اثری شاعرانه درباره‌ی حافظه، بچگی و ادراک زمان؛ تماشای کامل فیلم پیش از جلسه الزامی است

ولادیمیر ناباکوف (۱۹۵۱) — خودزندگینامه‌ای که مرز میان دیدن و به یاد آوردن را محو می‌کند؛ حافظه به‌مثابه هنر بصری

مارسل پروست — طرف خانه‌ی سوان (جلد اول): بزرگ‌ترین رمان درباره‌ی حافظه، دیدن و گذشت زمان؛ گذرگاه میان ادراک و نوشتن

یگانه خویی — شعری فارسی؛ بستن حلقه با نگاهی بومی به همان پرسش‌های اساسی درباره‌ی دیدن، لمس و حضور